Cory Aquino: Isang tunay na bayani sa modernong panahon.
Nakita ko sa unang pagkakataon si Tita Cory Aquino I think 7 years old pa lang ako noon sa aming lugar sa Odiongan Romblon. At nasundan ito noong Edsa Dos actually sa harapan ko sya dumaan noong umakyat s’ya sa stage para masaksihan ang panunumpa ni President Gloria Macapagal Arroyo.
At sa huling pagkakataon noong Lunes ng gabi August 3, 2009 ay nasaksihan ng aking mata ang wala ng buhay na isang tunay na bayani sa kapanahunan ngayon. Simula Letran hanggang Pamantasan ng Lungson ng
Eksaktong alas Doseng gabi ng aking masilayan ang labi ni Tita Cory. Una ko kaagad napansin ang pagbabago ng anyo ni Tita Cory. I think dala na rin ng sakit n’ya at sa tagal na rin na walang kinakain. Iba ang pakiramdam ko noong nakita ko s’ya nanlalamig at excited dahil sa dinami dami ng mga tao isa ako sa mga nakasaksi ng sa labi nya.
August 5, 2009 ang paghahatid sa huling himplayan ni Tita Cory. Ito’y aking nasaksihan. Umalis ako ng aking boarding house ng 11.00 a.m. after na mapanood ang pagsasalita ni Kris Aquino sa Manila Cathedral. Tumuloy ako ng Sucat para doon antayin ang labi ni Tita Cory. Ilang oras din akong nag antay sa may pagitan ng Shell at Petron Station malapit sa
Salamat Tita Cory dahil pinatunayan mo na ikaw ang Democracy and Yellow Girl Icon. Hinding hindi po naming kayo makakalimutan.
Paalam Tita Cory.










0 Response to "Goodbye Yellow Girl Icon: Cory Aquino"
Post a Comment